Eyfel minorasi

 Eyfel minorasi Parijning ramzi va dunyodagi eng mashhur inshootlardan biridir. Quyida uning haqida umumiy ma'lumotlar keltirilgan:

Eyfel Minorasi Haqida Umumiy Maʼlumot

 Qurilish va Maqsad

Qachon qurilgan: 1887-1889 yillar oralig'ida, atigi 2 yil 2 oy 5 kun davomida qurilgan.

 Kim uchun: 1889-yilgi Butunjahon ko'rgazmasining (Fransiya inqilobining 100 yilligi sharafiga) kirish darvozasi sifatida yaratilgan.

  Loyiha muallifi: Muhandis Gustav Eyfel va uning hamkorlari. Aslida, loyihaning dizaynerlari uning kompaniyasida ishlagan muhandislar Maurice Koechlin va Émile Nouguier edi.

Minoraning qurilish jarayoni 

Balandligi: 330 metr (shpil bilan birga). Qurilgan paytida dunyodagi eng baland inshoot bo'lgan va 1930-yilgacha (Nyu-Yorkdagi Chrysler Building qurilgunicha) bu unvonga ega edi.

 Ogʻirligi: Taxminan 10 100 tonna.

 Qismlar soni: 18 038 ta temir bo'lakdan iborat.

 Puronlar soni: 2,5 millionta.

 Qavatlar: 3 ta jamoat qavati mavjud:

  1-qavat: 57 metr balandlikda.

  2-qavat: 115 metr balandlikda.

  3-qavat (yuqori qavat): 276 metr balandlikda.

 Material: "Puddling temir" deb ataladigan maxsus temirdan qurilgan. Bu material o'z davri uchun eng ilg'or va mustahkam materiallardan biri edi.

 Dizayn: Dizayn qilishda shamol qarshiligi va aerodinamika asosiy omillar bo'lgan. Shuning uchun ham minora shunday ochiq va "g'ovak" tuzilishga ega.

  Dastlab, ko'rgazmadagi vaqtinchalik inshoot sifatida mo'ljallangan va 20 yildan keyin demontaj qilinishi kerak edi.

  Biroq, Gustav Eyfel uni ilmiy tajribalar uchun, ayniqsa radioaloqa va meteorologiya sohasida foydali deb isbotladi. 1909-yildan boshlab u radioantenna sifatida ishlatila boshlandi, bu esa uni qimmatli qildi va buzilishdan qutqardi.

 Hozirda u teleko'rsatuvlar va radiostansiyalar uchun muhim aloqa markazidir.

 Eyfel minorasi dunyodagi eng ko'p tashrif buyurilgan diqqatga sazovor joylardan biridur. Qurilganidan beri 300 milliondan ortiq kishi uni ko'rgan.

 Har bir qavatda restoranlar, sovg'a do'konlari va ajoyib manzarali maydonchalar mavjud.

  Tepaga chiqish uchun liftlar yoki zinapoyalardan foydalanish mumkin.

 Minora har 7 yilda bir marta bo'yaladi, buning uchun 60 tonna bo'yoq sarflanadi. Rang vaqt o'tishi bilan bir oz o'zgaradi.

Kunduzi quyosh nuri ta'sirida minora balandligi 15 sm gacha oshishi mumkin (temirning kengayishi tufayli).

 Dastlab, ko'plab adiblar va rassomlar uni "Parij betlashtiruvchi dahshatli inshoot" deb tanqid qilishgan.

Ikkinchi jahon urushi paytida, Adolf Gitler Parijni egallaganda, fransuzlar lift kabelini kesib tashlashgan, shuning uchun Gitler minora tepasiga chiqish uchun 700 qadamli zinapoyani piyoda chiqishi kerak bo'lgan.

Xulosa qilib aytganda, Eyfel minorasi nafaqat go'zal inshoot, balki muhandislik qo'riqchisi, ilmiy asbob va Fransiya madaniyatining kuchli ramzidir.