“Bu yopiq tizimni kim boshqargan?”

☠️Soyadagi qudrat☠️

Toshkent tonglari har doim sokin boshlanardi. Shahar uyg‘onishidan oldin, baland binolardan birining yuqori qavatida chiroq yonib turardi. Bu xonada ko‘p yillar davomida mamlakat taqdiriga oid muhim qarorlar muhokama qilingan. Xona ichidagi sokin, uyushgan muhit egasi esa kam gapiradigan, ammo aytgan har bir so‘zi vaznli bo‘lgan inson edi.U ochiq minbarlarni, balandparvoz nutqlarni yoqtirmasdi. Uning kuchi jimlikda, kuzatuvda va sabrda edi. Yillar davomida u davlat xavfsizligi tizimida ishladi, murakkab davrlarni boshidan kechirdi. Mamlakat yangidan mustaqil bo‘lgan kezlarda tartibsizlik, tashqi bosim, ichki beqarorlik xavfi kuchli edi. Ana shunday pallada u xavfsizlik tizimida markaziy shaxslardan biri bo‘lib yetishdi.Bir kuni kechqurun u ish xonasida yolg‘iz qoldi. Stol ustida bir nechta maxfiy hujjatlar, oynaning narigi tomonida esa tungi Toshkent chiroqlari porlab turardi. U uzoq vaqt deraza yonida jim turdi. Uning fikrlarida o‘tgan yillar, og‘ir qarorlar, ba’zan uyqusiz tunlar jonlanardi. U bilardi: xavfsizlik degani faqat qurol yoki buyruq emas, balki sabr, aql va mas’uliyatdir. U uchun mansab shon-shuhrat emas, balki vazifa edi. U har doim shaxsiy hayotni davlat ishidan ajratishga urinardi. Uni ko‘pchilik ko‘rmasdi, lekin uning izini deyarli hamma sezardi. Ba’zilar undan cho‘chirdi, ba’zilar hurmat qilardi, ammo ko‘pchilik bir narsani yaxshi bilardi: u mamlakatdagi eng yopiq, eng ta’sirli tuzilmalardan birini uzoq yillar davomida boshqara olgan inson edi.

Yillar o‘tdi. Davrlar o‘zgardi. U esa sekinlik bilan sahnadan chetga chiqdi. Ammo uning faoliyat davridagi qarorlar, bosib o‘tilgan yo‘l va qoldirilgan izlar hali ham tarix sahifalarida yashab qolaverdi.

Chiroq o‘chdi. Shahar uyquga ketdi. Lekin soyadagi qudrat — hali uzoq vaqt odamlar xotirasida saqlanib qolishini vaqtning o‘zi ko‘rsatardi.

Savol: Bu hikoya kim haqida?